Eugène Labiche

O CASO DA RÚA DE

LOURCINE

Esta obra é distribuida baixo licenza Creative Commons 2.5

Citar como:

E. Labiche: O caso da rúa de Lourcine.

Tradución ao galego de Henrique Harguindey.

http://palabrasdesconxeladas.com

1

PERSONAXES

LENGLUMÉ, rentista

MISTINGUE,

POTARD, primo de Lenglumé

JUSTIN, criado de Lenglumé

NORINE, muller de Lenglumé

A escena acontece en París, na casa de Lenglumé.

O teatro representa o dormitorio de Lenglumé. No fondo, leito pechado por cortinas;

lavabo cos seus utensilios. Cheminea, á esquerda en segundo plano; porta no fondo, á

dereita do leito; porta á esquerda do leito. Portas no primeiro e segundo plano da

dereita; cadeiras, sillóns, etc.

2

ESCENA PRIMEIRA

JUSTIN e, despois, NORINE.

(Ao se erguer o pano, o leito está pechado polas cortinas)

JUSTIN (entrando como se pisase ovos): O señor aínda dorme. . non hai que

espertalo. (Mirando para o reloxio da parede) As nove!. . Está feito un preguiceiro, o

señor!... (Espirra) Cago no catarro!.. Téñoche unha boa cargación!

NORINE (entrando nos bicos dos pés. Leva nas mans un bote de tabaco e dúas

botellas): Entón! Espertou?

JUSTIN: Aínda non.. Está feito un preguiceiro, o señor!

NORINE: O que!...Faga o favor de falar con máis respecto!

JUSTIN: Oh, perdón!.. Avísoo de que veu a señora?

NORINE: Nada diso!. . Hoxe está de días o meu queridiño. . e quérolle dar unha

sorpresa. . un bote de tabaco do melloriño de Virxinia. (Póusao derriba da

cheminea)

JUSTIN (á parte): Arré!... De Virxinia!.. Ben botaba eu unha pipa, ho!

NORINE: E mais estas dúas botellas de xenebra. . o seu licor favorito.

JUSTIN (á parte): Tamén botaba eu outra pipa, ho! (En alto, esquencendo) Está

ben... Pouse aí!

NORINE: Como que pouse aí?

JUSTIN: Oh, perdón!

NORINE: Ao contrario, lévoos para o salonciño.. Deste xeito voulle dar unha

sorpresa . . por partida dobre, ao meu anxiño.

JUSTIN (á parte): Que romántica é esta muller!... E mais estache gordecha!

NORINE (preparada para marchar): Ah, Justin! Onte encolaron de papel o gabinete

do señor... poña un braseiro nel para que seque.

JUSTIN: Si, señora..

NORINE: E busque tamén o paraugas que me prestou o meu primo Potard. . un

paraugas verde. . cunha cabeza de macaco. . a súa criada está esperando por el.

JUSTIN: Teño que cepillar os traxes, señora.

NORINE: Despois.

3

JUSTIN: Pero..

NORINE: Sempre contesta!. . Ordénolle que busque o paraugas!... Está claro? (Entra

á esquerda coas dúas botellas)

JUSTIN (el só, dirixíndose á porta): Raio, raio e raio!. . Toléame co seu paraugas!

Vamos, logo, coa roupa do señor, para cepillala! (Collendo varias pezas de roupa de

riba dunha cadeira) Velaí a casaca, o chaleque e as botas... Oi, están suxas!... Que

curioso, onte o señor non saíu!... Deitouse polo serán, queixándose de que lle doía

moito a cabeza. . E mais non atopo o pantalón. . Onde irá o pantalón? (Tropeza cun

segundo par de botas) O que!... Máis botas!... E suxas!... Que cousa curiosa!

(Dexergando outras pezas de roupa enriba duna cadeira) E outra casaca!... E un

segundo chaleque!. . E tampouco hai pantalón!. . Seica os días que lle doe a cabeza,

o señor Lenglumé se viste de escocés!. . Aquí está pasando algo. . (Espirra) Cago no

catarro!... E esqueceume o pano!... Que parvo son!... ( Colle o pano dunha das levitas

que pillou e sóase moi forte varias veces)

LENGLUMÉ (espertando na alcoba): Quen anda a tocar o corno?...

JUSTIN: Ai, espertei o señor! (Escapa axiña pola dereita, no terceiro plano)

4

ESCENA II

LENGLUMÉ

LENGLUMÉ (só, pasando a cabeza entre as cortinas): Ninguén!...Xa é día, oíches!...

(Escorrega para abaixo do leito. As cortinas vólvense pechar atrás súa. Leva posto o

pantalón) Onde me vai o pantalón? (Mirándoo) Ah, lévoo posto!. . Éche ben

estraño!. . Deiteime con. . Ah, xa me lembro!. . (Con aire de misterio) Chiss, miña

muller non sabe nada!... Onte fun de farra... Carainas, que sede teño! (Colle unha

xerra de auga que está enriba da cheminea e bebe directamente dela) Fun á cea

anual dos ex-‐alumnos do colexio, eu sempre fun dos alumnos máis. . mediocres. .

Miña muller non quería que eu fose... daquela fixen coma quen que me doía a

cabeza. . fixen que me deitaba e. . pumba, lisquei para o restaurante Véfour!... Que

ben estivo, oíches!. . Servíronnos unhas copiñas de augardente. . para romper o

frío... e despois madeira, champaña, borgoña!... Carape, que sede teño! (Bebe

directamente da xerra) Creo que me puxen algo. . peneque!. . Eu, unha persoa de

orde!... Tiña á dereita un notario... nada divertido!... e á esquerda un fabricantiño de

biberóns que nos cantou unha tirando para... picante!... De certo que era algo... era

demasiado. . Heille pedir que ma dea. . Entón, despois da ensalada, os meus

recordos embarúllanseme todos! (Reflexionando) E comín ensalada?. . Vamos ver!. .

Non!... Hai unha lagoa na miña existencia, oíches!. . E: como demo volvín para

aquí?. Teño unha vaga lembranza de estar paseando á beira do teatro do Odeón...

e eu vivo lonxe, na rúa de Provenza!... Sería verdadeiramente o Odeón?. . Imposible

lembrarme!. . A lagoa! Sempre a lagoa! (Collendo o seu reloxio da cheminea) As nove

e media! (Gárdao no peto da camisa) Hai que se vestir rápido! ( Séntese roncar

detrás das cortinas) O que!... Roncaron na miña alcoba! (Novos ronquidos) Diantre!

Seica trouxen a alguén sen me decatar!. . E de que sexo é?... (Diríxese con rapidez ao

leito. Aparece Norine)

5

ESCENA III

LENGLUMÉ, NORINE

NORINE: Por fin te ergueches!

LENGLUMÉ (á parte): Miña muller!

NORINE: Entón! Non me das un bico?

LENGLUMÉ: Chiss! (Á parte) Vai espertar!

NORINE: O que?

LENGLUMÉ: Nada!.. Vamos dar unha volta pola rúa!

NORINE: Pola rúa! Se nin estás vestido, mesmo!. . E ese rostro descomposto. . Non

estarás enfermo?

LENGLUMÉ: Si.. confésoche que..

NORINE (con viveza): Vólvete deitar. (Chamando) Justin!

LENGLUMÉ: Chiss!.. Máis baixo!

NORINE: Vouche facer a cama. (Vai cara á alcoba)

LENGLUMÉ (deténdoa): Non!. . Xa vou ben. . Xa vou mellor. . Eran gases. .Vamos dar

unha volta pola rúa!

NORINE (á parte): Que lle pasa?... (En alto) A propósito: non viches o paraguas do

primo Potard?... Un que ten na empuñadura unha cabeza de macaco?. .

LENGLUMÉ: O paraugas?... Non... (Á parte, lembrándose) Contra, leveino onte á

cea!. . Quedoume na cea. . pola banda do Odeón. .

NORINE (que atopa no chan un mechón postizo): E isto que é?

LENGLUMÉ: O que?

NORINE: Un postizo rubio! Arre centella, señor!

LENGLUMÉ (á parte): Un postizo! Daquela... (Mirando para a alcoba) É unha

muller! Trouxen unha muller!. .

NORINE: Explíquese, señor!..

LENGLUMÉ (con viveza): É para ti... un regalo...

6

NORINE: Pero se eu teño pelo!

LENGLUMÉ: Si... pero hache caír... É para o futuro!.. (Séntese roncar na alcoba)

NORINE: Eh?... Que é ese ruído?

LENGLUMÉ (a parte): Arre bicho! (En alto) Son eu, son os meus gases. . (Roncando)

Ron!... Ron!...Vén do ventre!

NORINE: Vamos, vístete axiña!. . Hoxe é o bautizo do pequerrecho de Potard. . e nós

somos os padriños. (Novos ronquidos)

LENGLUMÉ (bate nas mans. Á parte): Dis que así calan...

NORINE: Que estás a facer?

LENGLUMÉ: Aplaudo. . Ti dis que somos os padriños e eu respondo: Bravo! Bravo!

NORINE: Realmente non sei o que tes hoxe!... Vou acabar de me vestir!.. Dentro

dun pouco xantamos! (Sae pola esquerda, no segundo plano)

7

ESCENA IV

LENGLUMÉ, MISTINGUE

LENGLUMÉ (correndo a abrir as cortinas): Señora!... Señorita! Saia!...

MISTINGUE (espertando): Eh?.... Mmm!. . (Ten o nariz todo vermello)

LENGLUMÉ: Un home!

MISTINGUE (póndose sentado): Que quere, señor?

LENGLUMÉ: Como que quero?.. Que fai vostede aí, na miña cama?..

MISTINGUE: A súa cama?. . (Mirando de arredor) Vaites!.. Onde estou?

LENGLUMÉ: Na miña casa, señor! Na rúa de Provenza!

MISTINGUE (saltando rápidamente fóra da cama. Leva un pantalón): Na rúa de

Provenza?... E eu que vivo á beira do Odeón!

LENGLUME: Veña! Fale!

MISTINGUE: Con que dereito me ten aquí preso, señor?

LENGLUME: Ai, ho, esta éche boa!

MISTINGUE: Espero que me explicará como me atopo entre as súas sábanas!... Non

o coñezo de nada!

LENGLUMÉ: Nin eu tampouco! (Á parte) De onde sae o animal este?

MISTINGUE: Carainas, que sede teño! (Vai xunto da xerra e bebe directamente)

LENGLUMÉ: Veña, meu señor!. . Sen complexos!. . (De súpeto) Oh, que idea!...

Perdón, mozo. . Non iría onte de cea ao restaurante Vefour?

MISTINGUE: Si... E mais que lle importa!

LENGLUMÉ: Entón vostede é un ex-‐alumno. . Coma min!

MISTINGUE: Ah! Boh!

LENGLUMÉ: Dous ex-‐alumnos!... Explícase todo!... Lenglumé. . Oscar Lenglumé!

MISTINGUE: Ah, si, un parvallán!

LENGLUMÉ: Iso é!.. Recoñeceume!

8

MISTINGUE: E eu son Mistingue!

LENGLUMÉ: Ah, si, un chapón!.. Paréceme que aínda estou alí: “Matrícula en latín o

alumno Mistingue, natural da Borgoña!”

MISTINGUE: E mais é certo!... Que parvo é un de novo!

LENGLUME (á parte): Matrícula en latín!... Debe ter unha boa posición o rapazote

este!

MISTINGUE (á parte): Está amoblado de moito pendello!

LENGLUMÉ (tendéndolle a man): Como che vai?

MISTINGUE: Vai indo. E ti?

LENGLUMÉ: O bo de Mistingue!

MISTINGUE: O bo de Lenglumé!

LENGLUMÉ (á parte): Que vermello ten o nariz!

MISTINGUE (á parte): Abofé que non me acordo nadiña del!

LENGLUMÉ: O bo de Mistingue!

MISTINGUE: O bo de Lenglumé!

LENGLUMÉ (á parte): É curioso, cando un leva vintesete anos e medio sen ver a

alguén... case non ten nada que lle dicir. (En alto) O bo de Mistingue!

MISTINGUE: O bo de Lenglumé!

LENGLUMÉ: Pero explícame como é que te atopas na miña alcoba. .

MISTINGUE: Pois non che sei... Non che escondo que eu, a partir do rodaballo, xa

estaba nas nubes...

LENGLUMÉ: Eu resistín ata a ensalada

MISTINGUE: Que fariamos durante ese tempo?

LENGLUMÉ: Nunca o saberemos. Todo o que eu sei é que perdín o meu paraugas..

un que ten na empuñadura unha cabeza de macaco. .

MISTINGUE (ledo): Coma min, que perdín o pano. . Se cadra fixemos algunha

atrocidade!

9

LENGLUMÉ: A min súbeseme o viño decontado. . Súbeseme o falerno!. . Como di

Horacio.. Horatius!..

MISTINGUE: Horatius Cocles...

LENGLUMÉ: Non... Horatius Flaccus! Ti tes que sabelo! Matrícula en Latín!

MISTINGUE: Vagamente!. . Vagamente!

LENGLUMÉ: Carainas, que sede teño!.. (Colle a xerra e bebe directamente)

MISTINGUE: Oíches, pásama despois, a xerra. (Lenglumé pásalla e el bebe á súa vez)

LENGLUMÉ: Ah, espero que non nos imos apartar así! Dous ex-‐alumnos!.. Xantas

comigo?

MISTINGUE: De acordo!

LENGLUMÉ: Onde metería eu a chave da adega? (Cachea no peto e tira del unha

presada de carabuñas) Vaites! E isto que é? Carabuñas de cereixas!

MISTINGUE (fai o mesmo): E eu carabuñas de ameixas!

LENGLUMÉ: De onde vén esta plantación?

MISTINGUE: A cousa intrígame! (Póndose filosófico) Despois de todo, todos

recollemos os nosos froitos!

LENGLUMÉ (téndelle a man, Mistingue pousa nela as súas carabuñas): Graciñas por

estas sabias palabras! (Á parte) Que vermello ten o nariz!

10

ESCENA V

OS MESMOS, JUSTIN que trae as levitas e os pares de botas

JUSTIN (á parte, ao dexergar a Mistingue): Vaites, o señor que son dous! (En alto)

Señor!

LENGLUMÉ: Que é o que queres?

JUSTIN: Traio a roupa. .

MISTINGUE (á parte): Tenche un bo criado!

JUSTIN: E os dous pares de botas.. (Á parte) Por onde entraría ese?

LENGLUMÉ: Pon tres cubertos.. teño un amigo a xantar.. rapidiño.

JUSTIN: Decontadiño, señor. (Á parte) Por onde diaño entraría?

11

ESCENA VI

OS MESMOS menos JUSTIN

(Séntanse os dous e poñen as botas)

LENGLUMÉ: Oíches, voute presentar á miña muller. . pero non lle fales da cea dos

ex-‐alumnos.

MISTINGUE: Está tranquilo! (Á parte, poñendo as botas) Arré, quedan xustiñas!. . É

a humidade!

LENGLUMÉ (á parte): Parece como se cederan. . É a humidade! (En alto, ao se

vestir) Daquela, ti debes ter unha boa posición. Levando matrícula en Latín!

MISTINGUE (vestíndose): Si... Non teño queixa... Son xefe de...

LENGLUMÉ: . . de división

MISTINGUE: Non!

LENGLUMÉ: . . de batallón

MISTINGUE: ...Non! Son xefe de...

LENGLUMÉ: . . de familia longa e numerosa.

MISTINGUE: Non, xefe de cociña!

LENGLUMÉ: Eh!... Cociñeiro?

MISTINGUE: Déixame a túa navalla barbeira.. Voume afeitar.

LENGLUMÉ: Non, ho!.. Rompeume! (Á parte) Cociñeiro! Pésame telo invitado!

MISTINGUE: Entón, vamos xantar axiña, que esta noite marcho de Francia.

LENGLUMÉ: E logo?

MISTINGUE: Vou para o ducado de Brunswick.

LENGLUMÉ: Oi, que pouco tempo estás comigo!

MISTINGUE: Un choio soberbio!. . Catro mil francos!. . E o que caia no papo!

LENGLUMÉ (á parte): Que vulgar é!... Se puidese mandalo a comer á cociña!

MISTINGUE (examinándose as mans que están todas negras): Oh, que cousa máis

curiosa!

12

LENGLUMÉ: Un cociñeiro, oíches!

MISTINGUE (dexergando as mans de Lenglumé, que tamén están negras): Vaites!..

LENGLUMÉ: As miñas tamén!. . De onde demo pode vir iso? (Cacheando no peto e

tirando del un anaco de carbón) Carbón!.. Hai un momentiño eran carabuñas!. .

MISTINGUE (tirando tamén un anaco de carbón do peto): Tamén eu, tamén eu!

LENGLUMÉ: Entón! Seica esta noite estivemos confraternizando con carboeiros!

MISTINGUE: “O ferreiro vai no ferro

e a muller vai no carbón. .”

13

ESCENA VII

OS MESMOS, NORINE; e logo JUSTIN

NORINE: Veña: estás preparado? (Ao dexergar a Mistingue, en baixo) Quen é este

señor?

LENGLUMÉ: É. . É un notario!

MISTINGUE (en baixo a Lenglumé): Magnífica muller!. . Preséntame.

LENGLUMÉ: Si.. querida... preséntoche... o alumno Mistingue.. natural da

Borgoña...

MISTINGUE: E xefe de...

LENGLUMÉ (rápidamente): .. longa e numerosa familia. (En baixo) Cala, ho!

NORINE (saudando): Señor...

MISTINGUE (idem): Señora...

JUSTIN (traendo a mesa): A comida está servida!

MISTINGUE: Veña! Á mesa, á mesa!

NORINE (á parte): Como que á mesa?.. (En baixo, ao seu marido) Seica o

convidaches?

LENGLUMÉ (en baixo): E que lle queres?.. É un ex-‐alumno! Un amigo íntimo!.. Ten

conta da prata!

NORINE: Como que da prata?..

LENGLUMÉ: Á mesa, á mesa!

XUNTOS

Axiña, axiña! Á mesa!

Que este xantar

de fino manxar

de certo me interesa

lle

pois comer é o mellor do ser!

NORINE (á parte): Pois si que é agradable!.... Convidar nun día de bautizo!

MISTINGUE (comendo): A salsa non está nada ben!

14

NORINE. O que?

MISTINGUE: Non me quero gabar pero cando eu me poño. .!

LENGLUMÉ (en baixo): Pero cala, ho! (En alto, á súa muller) Sírvoche unha pouca,

parrula?

NORINE (seca): Agradecida! Como está tan mal!

MISTINGUE: Eu poño a cebola a rustrir... engádolle un pouco de viño branco e

remexo seguido. . para que se vaia facendo.

NORINE (á parte): É un notario ben curioso!... (En alto) Justin.. páseme o diario

JUSTIN (á parte): Estache boa!.. Presteillo á cociñeira do primeiro para que lese o

folletín!...

MISTINGUE: Entón non come, señora Parrula?

NORINE (furiosa): Estame chamando Parrula!

LENGLUMÉ: Foi un lapsus.. Unha pouca tortilla?

NORINE: Non teño fame!

JUSTIN (collendo un diario que envolve o bote de tabaco): Aquí hai un vello.. de

1837... Boh, despois de todo ela non le senón o que fala de cans esmagados nos

accidentes... e iso non ten data.

NORINE: Ven ou non ese diario?

JUSTIN: Velaí ten, señora.

LENGLUMÉ (a Mistingue, que se serve viño): Unha pouca auga?

MISTINGUE: Endexamáis!.. Estou de réxime!

LENGLUMÉ (á parte): Así me explico o seu nariz

(Justin colle unha fonte e vaise)

NORINE (que percorreu o diario): Ah, meu Deus, que suceso máis espantoso!

MISTINGUE e LENGLUMÉ: Que foi?

NORINE (lendo): “Esta mañán, na rúa de Lourcine, foi atopado o cadáver dunha

carboeira noviña horriblemente mutilado. .”

15

LENGLUMÉ: É terrible! Vou tomar máis tortilla!

MISTINGUE: Tamén eu!

NORINE (continuando): “Suponse que os asasinos eran dous...”

LENGLUMÉ: Dous contra unha muller! Covardes!.. Está algo salgada.

MISTINGUE: De máis.

NORINE (continuando): “A xustiza está tras da pista dos culpables, ao contar con

dúas pezas acusatorias...”

LENGLUMÉ: Bravo, estalles ben!

NORINE (continuando): “Un paraugas verde que ten na empuñadura unha cabeza

de macaco. ”

LENGLUMÉ e MISTINGUE: O que?

NORINE: Xusto como o do primo Potard!

LENGLUMÉ (á parte): Ai, meu Deus!

NORINE: E mais un pano marcado coas letras J. M.”

MISTINGUE: A miña marca! O cabelo pónseme de punta!

NORINE (retomando a lectura): “Que os dous bandidos, en estado de embriaguez. .”

LENGLUMÉ (a parte): Éche ben certo!

NORINE (rematando): “... deixaron esquecidos perto dun saco de carbón que levaba

a vítima.”

LENGLUMÉ: Carbón! (Lenglumé e Mistingue miran as suas mans negras e ceiban un

berro) Ah!

NORINE: Que tedes?

LENGLUMÉ e MISTINGUE (escondendo rápidamente as mans debaixo da mesa):

Nada!... Nada!

NORINE (a Mistingue): Unha costeleta, señor?

MISTINGUE: Graciñas!... Graciñas!... Xa non teño fame!

NORINE: E ti, querido?

16

LENGLUMÉ: Eu tampouco!

NORINE (a Justin, que acaba de regresar): Justin, sirva o postre!

MISTINGUE: Eu non tomo!

LENGLUMÉ: Non tomamos!

NORINE: Entón o café!...Os licores!... (Justin sae)

MISTINGUE: Agradecidísimo!..Eu xa rematei!

LENGLUMÉ: Xa rematamos!

NORINE (tendendo o vaso) Ben, entón bótame de beber!

LENGLUMÉ (coas mans debaixo da mesa): Non!... Vólvenme os gases!. .

(Norine téndelle o vaso a Mistingue)

MISTINGUE (o mesmo): A min tamén!. . Os gases del!

NORINE (á parte): Por que diaño meterán as mans debaixo da mesa?

JUSTIN (volvendo e pousando enriba da mesa unha bandexa que ten o café e os

licores): Señora, o señor Potard está no salonciño.

NORINE (erguéndose): Meu primo!. . O pai do noso afillado!... Vou alá!

CORO

Que aventura tan rara!

Teño moi mala cara

Tenvos

mais se limpo quedara

curado estarei

estará

E ledo cantarei!

cantará

(Norine sae seguida por Justin que levou a mesa da dereita)

17

ESCENA VIII

LENGLUMÉ, MISTINGUE

LENGLUMÉ (amosando as mans): Entón, Mistingue!

MISTINGUE (o mesmo): Entón, Lenglumé!

LENGLUMÉ: Non hai dúbida!.. Fumos nós os autores!

MISTINGUE : Non me atrevía a dicircho!

LENGLUMÉ: É horrible!

MISTINGUE: E eu que me poño tan ledo co viño!

LENGLUMÉ (poeticamente): Pobre carboeira!...Segada na flor da mocidade!

MISTINGUE: A paraugazos!.. Oíches: se cadra era ben que lavaramos as mans.

LENGLUMÉ (á parte): É un canalla... pero qué presencia de ánimo! (En alto) Auga!

Axiña!

MISTINGUE: Cepillo! Xabrón!... (Corren cara ao lavabo e tráeno para diante do

escenario e lavan as mans nel)

OS DOUS

Lavemos as mans!

Quedaremos sans

borrando a negriza!

Non temamos á Xustiza

que ela nada saberá!

E todo ben irá

E todo ben irá

Nada verá!

A Xustiza nada saberá!

MISTINGUE

Para pasar por xentes moi honradas

cómpre ter as mans moi ben lavadas!

LENGLUMÉ

E coa conciencia como vas facer?

Con xabrón, así, non has poder!

MISTINGUE

Ai, a iso non hai que temer,

que a conciencia é imposible de ver!

18

LENGLUMÉ

Que razón ten, é un gran pracer!

Mais cómpre ter

sempre a aparencia

e moita prudencia

XUNTOS

Moita prudencia!

Lavemos as mans! Etc.

19

ESCENA IX

OS MESMOS, NORINE, POTARD

NORINE (entre bastidores): Entra, primo.. (Ao dexergar o seu marido e Mistingue

que están a lavar as mans con furia) Entón! Que estades a facer aí?

LENGLUMÉ (conmocionado): Eeemmm!.. pois... pois.... pois...

MISTINGUE: Lavamos as mans.

LENGLUMÉ (volvendo o lavabo para o seu sitio): E máis non estaban negras!

MISTINGUE: Ao contrario.

LENGLUMÉ: É para distraernos.. Entre ex-‐alumnos.. xogamos a nos lavar!

NORINE (á parte): Que caras máis estrañas!..

POTARD: Moléstote, primo?

LENGLUMÉ: En absoluto!

POTARD: A propósito! E o meu paraugas?

LENGLUMÉ (dando un chimpo): Carainas!

MISTINGUE (en baixo): Tente, ho!

NORINE: Non entendo nadiña. . imposible atopalo.

POTARD. Oh, non se pode perder! Leva o meu nome gravado no mango, co meu

enderezo!

LENGLUMÉ (en baixo, desfalecendo) Estou perdido!... Ha dicir que mo prestou!

MISTINGUE (en baixo): Tente, ho!

NORINE: Saíches onte, querido?

LENGLUMÉ: Endexamáis!. . Nada diso!... Teño coartada!

MISTINGUE (rápidamente): Estabamos lonxe, en Vaugirard.

NORINE (á parte): Vaugirard? Coartada?... Que teñen? (En alto) Pois as botas,

tíñalas suxas!

POTARD: E eu atopeivos, rapazolos!

20

LENGLUMÉ (baixo): Unha testemuña de cargo!

MISTINGUE: Carainas!

NORINE: Atopáchelos!. . E onde, por favor?

POTARD: Nun sitio. .

MISTINGUE (interrumpíndoo rápidamente): É mentira!

LENGLUMÉ: Estabamos de costas á rúa de Lourcine.

POTARD: E quen está a falar da rúa de Lourcine?. . Atopei a estes señores no teatro

do Odeón.

LENGLUMÉ e MISTINGUE: O que?...

POTARD: E non me apartei deles en toda a noite.

LENGLUMÉ: Non se apartou de nós!

MISTINGUE: En toda a noite! (Os dous póñense a bailar cantando) Trailalalalelo!

NORINE (á parte): Meu marido tolea! (Gritando) Lenglumé! Lenglumé!.. Vístete

logo para o bautizo!

LENGLUMÉ (todo exaltado): Ah, si, quero saír! Quero respirar a brisa! Quero

bautizar ao pequerrecho de Potard!... E mirar de frente a toda a policía francesa!...

(Bica á súa muller)

NORINE: Para quieto, que me engurras o vestido! Ven, meu primo, deixemos que se

prepare... Vouche enseñar o vestidiño que lle teño ao teu pequerrecho para o

bautizo. (Ao seu marido) Bule! (Entra á esquerda, no segundo plano. Potard queda

no fondo)

LENGLUMÉ (en baixo): Non facía falta lavar as mans

MISTINGUE (en baixo): Ben, agora xa está!

LENGLUMÉ: O Odeón!

MISTINGUE: O Odeón! (Abrázanse)

POTARD (baixando): É unha caroca!... Ben sabedes que no verán está pechado, o

Odeón!

LENGLUMÉ e MISTINGUE (aterrorizados): O que?... Pechado?

POTARD: Diante da túa muller non quixen dicir o que sabía. .

21

LENGLUMÉ: O que?

MISTINGUE: Que é o que sabe?

NORINE (entre bastidores): Veña, primo!

POTARD: Vou, vou! (Antes de saír) Ah, sodes uns bandidos terribles! (Entra polo

segundo plano, á esquerda)

22

ESCENA X

LENGLUMÉ, MISTINGUE

MISTINGUE: Uns bandidos!

LENGLUMÉ: Sábeo todo!.. Estes sobresaltos altéranme completamente!

MISTINGUE: A min escorrégame a suor! (Vai á mesa e sérvese un gran vaso de

curaçao)

LENGLUMÉ: Que fas con iso?

MISTINGUE (bebendo) : Non sei, cando me sinto abouxado póñome atordoado!. .

LENGLUMÉ: Pois logo, dame un vasiño de auga con viño... igual tamén me pon

atordoado a min. .

MISTINGUE (botándolle un vaso enteiro de curaçao): Traga isto... éche veludo,

talmente

LENGLUMÉ (baleirando o vaso dun grolo): Oíches, éche curaçao!

MISTINGUE: De Holanda!

LENGLUMÉ: É suaviño.. Ah, moi ben fai!

MISTINGUE: Gorenta. (Cachean nos seus petos para tiraren deles o pano. Lenglumé

saca un pucho de muller, e Mistingue un zapato)

LENGLUMÉ: O que?... Agora un pucho de muller!

MISTINGUE: Un zapato!

LENGLUMÉ: Os despoxos da nosa víctima! Seica a deixamos sen pucho!

MISTINGUE: E sen zapatos!

LENGLUMÉ: Eu, unha persoa de orde!.. Como facer desaparecer estas pistas?.. Ah,

neste bote de tabaco!

MISTINGUE: Tes pozo na casa? (Bate contra dunha cadeira) Ai!

LENGLUMÉ (espantado): A policía! (Mete o pucho no bote de tabaco)

MISTINGUE: Non... Levei unha pancada.

LENGLUMÉ: Mimadriña, que medo tiven!

23

MISTINGUE: E este zapato?

LENGLUMÉ: Faino desaparecer!.. Cómeo!.. Non tardes!

MISTINGUE (facendo o xesto de o tragar, e parándose): Non... vouno volver cinza...

Onde hai lume?

LENGLUMÉ (sinalando a esquerda, no primeiro plano): Aí, nese cuarto. (Dexergando

as súas mans que se volveron de novo negras) Ah!

MISTINGUE (dando un chimpo). A policía!

LENGLUMÉ: Non!.. Ese carbón que reaparece de novo. . como a mancha de sangue

de Macbeth!...

MISTINGUE (amosando as súas mans): As miñas tamén!

LENGLUMÉ: Ah, non volvo matar outra carboeira, emporcan de máis!

MISTINGUE: Auga, axiña!

LENGLUMÉ: Cepillo!... Xabrón!... (Corren cara ao lavabo, tráeno e lavan as mans

retomando a segunda parte da canción precedente)

Lavemos as mans! etc

24

ESCENA XI

OS MESMOS, NORINE

NORINE: Entón? Estás preparado? (Dexergándoos) Como? Aínda?

MISTINGUE (aloulado): Non se pode entrar!...

NORINE: Oíches! Seica vas lavar as mans todo o día? (Mistingue leva o lavabo para

o fondo, á dereita)

LENGLUMÉ: Como hoxe estou de días. .

NORINE: De días! E nin mesmo me agradeceches a miña sorpresa!

LENGLUMÉ: Que sorpresa?

NORINE: Este bote de tabaco. Que che parece? (Disponse a abrilo)

LENGLUMÉ (á parte): O pucho! (En alto) Non o toques!

MISTINGUE (deténdoa): Non o toque!

NORINE: E logo?

LENGLUMÉ: Pódese derramar.. co aire.

MISTINGUE: O tabaco.. é coma o éter!

NORINE (á parte): Oi, aquí pasa algo! (En alto) Dígocho de volta, apura! Imos

chegar tarde!

LENGLUMÉ: Vou pillar o sombreiro. (Á parte) Vou correndo á prefectura pedir un

pasaporte. . e dentro dun momentiño estou en América.

XUNTOS

NORINE

Que estraña afirmación!

E que comportamento!

Saberei máis da cuestión

Noutro mellor momento

LENGLUMÉ e MISTINGUE

Sexamos valerosos!

Fuxamos do tornado!

Os mares procelosos

crucemos, mesmo a nado!

25

MISTINGUE

Do terror a acedume!

Do abalo o arrebato!

Voume queimar no lume

o acusador zapato!

NORINE

Que estraña afirmación! etc

(Lenglumé sae polo fondo. Mistingue entra pola dereita, no primeiro plano)

26

ESCENA XII

NORINE, logo POTARD

NORINE (soa): Pois claro que pasa algo. . Ese rostro descomposto. . cando eu

quixen abrir o bote de tabaco... Que é o que pode ser?. . (Achégase a el)

POTARD (entrando): Oh, miña prima, é de máis! . . Fixeches unha tolemia

NORINE (afastándose do bote de tabaco sen telo aberto): E logo?

POTARD: Un vestidiño bordado.. e mais dous puchiños!..

NORINE: Non se fale máis!. . Seica non és o noso único parente por parte dos

Frottemouillard?

POTARD: É certo.. Ti és tan boa comigo.. Iso dame azos: miña prima, teño unha

petición que che facer.

NORINE: A min?

POTARD: É dicir, ao teu marido. .

NORINE: Pois veña!

POTARD: É que. . é unha petición de cartos.

NORINE: E que? Que máis ten!

POTARD: Durante o embarazo, a miña muller tivo caprichos ruinosos. . non quería

comer senón melón e amorodos. .

NORINE: Eu tragaba latas de sardiñas

POTARD: Eu preferíría as sardiñas por que os melóns e os amorodos. . no mes de

xaneiro... son carísimos!. . pero tiña medo de que o pequerrecho saíra cunha marca

por culpa diso.

NORINE: O meu afillado cunha marca de melón! Que horror!

POTARD: Daquela débolle mil cincocentos francos a un vendedor de froita que

anda atrás miña!

NORINE: Pois hai que pagalos!... Nós somos ricos!

POTARD: Ai, prima!

27

NORINE: E a quen lle imos prestar os cartos senón a ti, o único parente noso por

parte dos Frottemouillard!

POTARD: Canta bondade! Nunca dubidei de ti.. pero..

NORINE: O que?

POTARD: O teu marido. . É algo agarrado ao carto, o señor Lenglumé.

LENGLUMÉ (entre bastidores) : Non estou para ninguén!

NORINE: Velo aquí está! Tes que lle falar. Eu axúdoche!

28

ESCENA XIII

OS MESMOS, LENGLUMÉ

LENGLUMÉ (entrando moi axitado, á parte): Hoxe é domingo. . a prefectura está

pechada... non hai pasaporte... Maldición!

NORINE: Querido!...

LENGLUMÉ (á parte): Miña muller!. . Poñamos cara alegre! (En alto) Ah, que

contento estou!... (Con mal humor) Ah, que contento estou!

NORINE: Alégrame ben! O primo Potard. . ten unha cousiña que che dicir.

LENGLUMÉ (á parte): O primo Potard!. . A miña testemuña de cargo! (En alto)

Efectivamente. . penso que temos que falar. . que falar nós os dous sós... déixanos,

querida.

NORINE: Pero...

LENGLUMÉ: Déixanos.

NORINE: Voume! (En baixo, a Potard) Veña!.. Ánimo!

CORO

Teremos que explicarnos

Teredes que explicarvos

sen máis dubidar!

Debemos achegarnos!

Debedes achegarvos!

Ousemos falar!

Ousade

(Norine sae polo fondo)

29

ESCENA XIV

LENGLUMÉ, POTARD

LENGLUMÉ: Estamós sós.. Fala baixo!...

POTARD: Ah!.. Seica hai que falar baixo?...

LENGLUMÉ: Si

POTARD (En baixo): E logo?

LENGLUMÉ: Entón, Potard: É atroz nonsi?

POTARD: O que?

LENGLUMÉ: Víchesme, esta noite?

POTARD: E mais seguinvos tamén... petabades contra as paredes... e todo o que se

atopaba de diante vosa. . co meu paraugas. . Pim! Pam! Paf!

LENGLUME (á parte): Coitadiña dela!..

POTARD: Zoscádeslle ben cando vos poñedes!

LENGLUMÉ: Xúroche que é a primeira vez que o fago! Pobre muller!

POTARD: A túa muller non ha saber nada!

LENGLUMÉ: Non... a outra! (Sinala o ceo)

POTARD (á parte, rindo): Como!. . Hai outra!. . Enriba?

LENGLUMÉ: Potard.. teño unha cousa que che pedir...

POTARD: Eu tamén!

LENGLUMÉ: Non che gustaría seres ti o causante da miña pena, non é? Ti, o noso

único parente por parte dos Frottemouillard!

POTARD: Fala, primo.

LENGLUMÉ: Pois, se che preguntan algunha vez a quen lle prestaches o paraugas...

O teu funesto paraugas!...

POTARD : Que é o que ten?

LENGLUMÉ: Responde.. Ah, responde que o perdeches no tren de Versalles, cando

ías ver os chafarises, un domingo!. .

30

POTARD: Que idea tan estrafalaria, oíches!

LENGLUMÉ: Entendeches?

POTARD: Home..

LENGLUMÉ (dándolle a man): Graciñas!... Graciñas!... (Suspiro de satisfacción)

POTARD (á parte): Semella ben disposto. (En alto) Meu primo, agora vou eu: teño

un favor que che pedir.

LENGLUMÉ: Fala, xa sabes que non che podo negar nada.

POTARD: É que... son cartos...

LENGLUMÉ: Ah, son. .! (Á parte) Quéreme chantaxear! (En alto) Vamos. . ti es unha

persoa honrada... debes ser moderado: Canto?

POTARD (tras dubidar): Mil cincocentos francos.

LENGLUMÉ (ledo): Só? (á parte. Canta)

O progreso agora manda en todo,

antes non coñecían a invención

e torcían o bico moi amodo.

Arestora nós temos a extorsión!

(A Potard)

Corazón xeneroso, estou contento

pois puideches, tratando de abusar,

esixirme un enorme movemento

e con pouco te fuches conformar

Moi amable! (Entregándolle os dous billetes) Velaí van!

POTARD: Ah, meu primo!. . Canta xenerosidade!. . Toma, déixame agradecercho!

(Abrázao)

LENGLUMÉ (emocionado): Ah, non tes medo de abrazarme! Ti es un home forte!

POTARD (á parte): Que é o que ten? (En alto) Vou entrar no teu gabinete para

escribir ao meu acreedor. Podo?

LENGLUMÉ: Adiante! Pero xúrasme que corres un tupido velo. .

POTARD: Sobre que?

31

LENGLUMÉ: Sobre esta noite de horror!

POTARD: Veña, ho!.. Iso é peccata minuta!

LENGLUMÉ (satisfeito): Peccata minuta!.. Ah, ti es un home forte!

POTARD: Está tranquilo, non llo hei dicir a ninguén... Non sendo á miña muller!

LENGLUMÉ: Á túa muller? A máis lingoreteira da contorna!

POTARD: Non podo esconderlle nada. Dase tanto xeito para me tirar da lingua!

LENGLUMÉ: Potard!.. En nome do ceo!

POTARD: Non, non podería manter a palabra! (Vaise cara ao gabinete)

LENGLUMÉ (correndo atrás del): Potard!... Potard!

POTARD: É imposible! (Entra á dereita, no primeiro plano, e pecha a porta)

32

ESCENA XV

LENGLUMÉ, despois Justin

LENGLUMÉ: Imposible!. . Son un home perdido! A súa muller vaino contar todo e o

mes que vén pregoaráse: “Acaba de aparecer!. . Horrible asasinato cometido pola

banda de Lenglumé! Á venda por un céntimo!” (Tremelicando) Brrr!... E dicir que se

eu lle dese pechado a boca a ese home remataría todo!. . Todo!

JUSTIN (entrando da esquerda cun braseiro de carbón): Estache completiño, o

amigo do señor!

LENGLUMÉ (á parte): Vén alguén! (Revírase)

JUSTIN (á parte, rindo): Bebeu a xenebra toda!... Agora anda a cociñar un zapato e

chora por el!

LENGLUMÉ: A onde vas?. . (Amosando o braseiro) E iso que é?

JUSTIN: É un braseiro de carbón acendido. Lévoo á biblioteca para que seque o

papel. (Entra á dereita, no primeiro plano)

LENGLUMÉ (só): Un braseiro!... E Potard está aí!...Vaino asfixiar!.. (Todo ledo)

Vaino asfixiar.. Ese rapaz vai acabar mal!. .

NORINE (entre bastidores): Lenglumé!. . Lenglumé!

LENGLUMÉ: Non entres!... Non entres! (Sae rapidamente pola esquerda, no segundo

plano)

JUSTIN (de regreso): Abrín as dúas fiestras... por causa do señor que está a

escribir... Pero por que diaño o outro anda a cociñar o seu zapato? ... Ah, estache

ben pavero!. . Di que matou unha carboeira na rúa de Lourcine.. e que meteu o seu

pucho nun bote... O que tal fan os licores!... Oíches, o tabaco!... O señor non está...

vou encher a miña pipa. (Tira a súa pipa e saca o testo do bote)

LENGLUMÉ (volvendo e dexergando a Justin): Que fas ti aí?

JUSTIN: Oh! (ponse rápidamente de costas ao bote e segue a encher a pipa por

detrás: en vez de tabaco, mete nela as fitas do pucho)

LENGLUMÉ: Vaite

JUSTIN: Si, señor. (Ao se afastar leva de arrastro o pucho): Un pucho!

LENGLUMÉ: Silencio!

JUSTIN: Ai, meu Deus!... Daquela era certo?... O da carboeira... Nun bote!

33

LENGLUMÉ (aterrorizado): Como?. . Sábelo?...

JUSTIN: Na rúa de Lourcine!

LENGLUMÉ (pillándoo pola gorxa): Miserable!... Voute estrangular!

JUSTIN: Socorro! Socorro! (Lisca pola dereita, no segundo plano)

34

ESCENA XVI

OS MESMOS, NORINE

NORINE: E eses berros?... Que foi?

LENGLUMÉ (moi calmo): Nada... falaba con Justin... O bo de Justin!

NORINE (cun papel na man): Que é esta factura que acabo de recibir?...

Encargaches algo?

LENGLUMÉ: Non. (Á parte) É absolutamente necesario que Justin cale!...

Absolutamente! (Diríxese cara á porta pola que entrou Justin)

NORINE: Onde vas?...

LENGLUMÉ (tranquilamente): Voulle dar corda... ao bo de Justin... (Á parte)

Absolutamente!

35

ESCENA XVII

NORINE, despois JUSTIN

NORINE: Darlle corda a Justin!... Se non a precisa!

JUSTIN (aparecendo pola porta da esquerda, no segundo plano): Señora... están

esperando por esa factura. (Desaparece)

NORINE: Non entendo nada!... Absolutamente nada!. . Sen dúbida é un erro. . Hai

que aclaralo... vou ver... (Chamando) Justin!.. Justin! (Sae pola esquerda)

36

ESCENA XVIII

LENGLUMÉ, NORINE

LENGLUMÉ (pálido, desfeito. Ao entrar, vai á mesa e bebe dous vasos de curaçao.

Música na orquestra): Acabouse!. . É horrible!. . Acabouse!. . Eu díxenlle: “Justin, mil

francos para ti se calas”... Non houbo resposta!. . “Dous mil francos”... e mais era

unha oferta xenerosa... pero eu non quería ter nada que me reprochar. Non houbo

resposta!. . Entón bótome aos seus xeonllos. . e el faime “Pstt! Pstt!”. . Para

amolarme!. . Déixome levar! Exaspérome! Sáltolle ao pescozo! El rabúñame!. . Eu

apreto!.. Sinto un estertor.. Miau!.. Acabárase... É ben sinxelo!... Que pouca cousa é

o home!. . Pobre Justin! Sempre pensei que ese rapaz había acabar mal. .

(Embebedándose progresivamente) O que son os remordementos!. .Todo dá

voltas!...Todo baila de arredor miña!. . Como na cea dos ex-‐alumnos!

MISTINGUE ( fóra, canta)

O paxaro de Marica

foime ás uvas ao bacelo. .

LENGLUMÉ (completamente cheo): Oíches! O biberonciño que canta a picante!

37

ESCENA XIX

LENGLUMÉ, MISTINGUE

MISTINGUE (entrando e continuando o canto)

...todo paxaro ten plumas

e o de Marica ten pelo

LENGLUMÉ

Paxaro que vas voando,

a pluma estache caendo,

quen contigo come e bebe

por tras estate vendendo

XUNTOS

Quen contigo come e bebe

por tras estate vendendo

MISTINGUE: Escacho... escacho coa risa!

LENGLUMÉ: Tamén eu!

MISTINGUE: Sabes o zapato da carboeira?...

LENGLUMÉ: Sei.. si..

MISTINGUE: É divertidísimo!. . Púxeno no ferro quente. . estrabuxa e reviríchase

todo... fai: Cri! Cri!

LENGLUMÉ (moi ledo): Cri! Cri!.. (A Mistingue) Sabes?... Potard… a testemuña de

cargo...

MISTINGUE: Sei

LENGLUMÉ (rindo) : Cric!

MISTINGUE: Moi bo! Moi bo!

LENGLUMÉ: E Justin! (Mesmo xesto) Crac!

MISTINGUE: Moi bo! Moi bo!

LENGLUMÉ: Así xa non hai testemuñas!... Mais ninguén!

MISTINGUE: Ningunha!. . Ah, si! Hai alguén!

LENGLUMÉ (furioso): Onde?

38

MISTINGUE: Ti!

LENGLUMÉ: E mais ti!

MISTINGUE (á parte): Se cadra non é moi delicado o que vou dicir pero.. (Rindo) E

se suprimira a Lenglumé?

LENGLUMÉ (á parte). Á mercé dun borracho!.. E se suprimira a Mistingue?.. Xa

está!...

MISTINGUE: Moi ben!

LENGLUMÉ (tendéndolle a man): O bo de Mistingue!...

MISTINGUE (mesmo xesto): O bo de Lenglumé!

LENGLUMÉ (á parte): Un ex-‐alumno!. . Dame mágoa!

MISTINGUE (á parte): Dame mágoa!. .Un ex-‐alumno!

OS DOUS (inspirados por unha idea): Ah!..

LENGLUMÉ (collendo de enriba da mesa un cullerón da sopa): Isto pode valer!...

MISTINGUE (indo coller un toro de leña a carón da cheminea): Ao que dea topado o

momentiño. . Vinte baloucazos!

LENGLUMÉ (colle o diario e amósalle unha cadeira a Mistingue): Podemos sentar,

meu amigo. .

MISTINGUE (traendo unha cadeira): Si, ho!... (Á parte) Cumprámoslle a súa

derradeira vontade! (Séntanse)

LENGLUMÉ: Leme o diario.

MISTINGUE ( á parte) : Se cadra adormece, oíches!

LENGLUMÉ: Poderás ver a historia da malfadada carboeira. .

MISTINGUE: Ben malfadada, de certo!

LENGLUMÉ: Atopas?

MISTINGUE: Atopei!.. (Lendo) “Martes próximo, todo París estará na praza da

Concordia para asistir á inauguración do Obelisco de Luxor.. ”

LENGLUMÉ (de pé, atrás del, e sostendo coas dúas mans o cullerón, preparado para

zoupar nel): O Obelisco! ... Que raio conta?...

39

MISTINGUE: Está escrito!

LENGLUMÉ (collendo o diario e lendo): “O monolito será descuberto mañán, 24 de

xullo de 1837” (Con ledicia) 1837!...

MISTINGUE (co toro de leña no aire): O que?... 1837!

LENGLUMÉ: É un periódico vello!...

MISTINGUE: De hai vinte anos!.. Daquela a carboeira..

LENGLUMÉ: Somos inocentes!... Ah, meu amigo!. . (Caen nos brazos un do outro

abrazándose efusivamente) E eu que che ía zorregar!

MISTINGUE: Tamén eu, oíches!

LENGLUMÉ (ceibándose): Ah, xa vou mellor. Vaime pasando a bebedeira!. .

(Lembrándose de súpeto) Ah, carainas! E os outros dous?... Porque: sabes?... Matei

dous homes!

MISTINGUE (rapidamente): Ai, eu con eses non teño que ver!

40

ESCENA XX

OS MESMOS, JUSTIN e logo POTARD

JUSTIN (entrando pola dereita, no segundo plano) : Señor, pregunta a señora se...

LENGLUMÉ: O que?... Non morreches!

JUSTIN: Era boa!

LENGLUMÉ: Es un bo rapaz!.. . Toma, cinco francos para ti!

JUSTIN: Damos porque non morrín?

LENGLUMÉ: Queda un!

POTARD (saíndo, coa carta na man) : Meu primo, agradézocho!

LENGLUMÉ: O outro.. Non morreches?

POTARD: Como?

LENGLUMÉ: Bo mociño!.. Toma, cinco francos para ti!

POTARD: Cinco francos!

LENGLUMÉ: Non queda ningún!

MISTINGUE (á parte): Caraina, dóeme a cabeza!. . (Sobe e desaparece detrás das

cortinas do leito)

LENGLUMÉ: Entón quen estaba aí?... Nese gabinete?

41

ESCENA XXI

OS MESMOS, NORINE

NORINE (entrando): É horrible!... Espantoso!

TODOS: Que foi?

NORINE: Mimí, a miña gatiña! Acabo de atopala sen coñecemento!

LENGLUMÉ: A gata!. . Un gaticidio!

NORINE: Ah, señor, non llo hei perdoar nunca!... Sobre todo despois do que acabo

de saber!

LENGLUMÉ: E que é?

NORINE: Onde pasou a noite, o señor?

LENGLUME: Pois non che me importaría nada sabelo. . Nin a Mistingue tampouco

(Buscándoo coa ollada) Oíches! Onde vai?

NORINE: Daquela voullo dicir eu: emborcouse na orxía entre licoristas de baixa

estofa!

LENGLUMÉ: Eu?

NORINE (tendéndolle un papel): En Casa Moreau!

LENGLUMÉ: Oh!

NORINE: Atrévase a negalo! Velaí ten a factura do seu libertinaxe! (Lendo) “Tres

frascos de cereixas en augardente. . dous idem de ameixas”

LENGLUMÉ (lembrándose): Ah, as carabuñas! As carabuñas!...

NORINE) (lendo): “Máis: un pucho de muller, un zapato do mesmo sexo e un

mechón postizo pertencente á señorita do mostrador”

LENGLUMÉ: Ah, xa entendo!... Xa entendo!

NORINE: Total: sesenta e catro francos.

LENGLUMÉ: Cada un a trinta e dous... Mistingue!... Onde demo se meteu?

NORINE: E tan embrutecido estaba polo alcohol que foi preciso encerralo no cuarto

do carbón!

42

LENGLUMÉ: Agarda! (Cachea no peto) Aínda me queda un anaco. . vouche explicar...

NORINE: Estannos agardando para o bautizo, señor, pero xa falaremos á tardiña.

LENGLUMÉ (á parte) : Vai haber treboada, esta noite!.. Terei que pedir perdón!

(Séntese roncar na alcoba)

TODOS: Que foi?

LENGLUMÉ: Carape! Seica trouxen outro ex-‐alumno? (Justin abre as cortinas da

alcoba. Dexérgase a Mistingue deitado no leito, totalmente vestido)

TODOS: Outra vez!

LENGLUMÉ: Entón! Seica non vai saír da miña cama? Dame o meu bastón!

(Mudando de idea) Ou mellor non!. . Non o espertemos!. . Justin!

JUSTIN: Señor?

LENGLUMÉ (amosando a Mistingue): Ves este paquete?. . Pois, ao que marchemos. .

vaslle pegar por detrás unha etiqueta con esta inscrición: “Cociñeiro para

Brunswick. Fráxil”. Despois, valo levar á estación de Estrasburgo... sección de

mercadorías.. Trátao con moito coidado. . É un ex-‐alumno!

CORO

Riamos, liberados

daquel gran pavor!

Agora xa acougados

sen ningún temor!

LENGLUMÉ (ao público)

A falcatrúa nosa puido asombrar

e mais non somos os dous tan mala xente.

Non vaian, prestos, correndo a condenar,

fagan connosco unha xustiza indulxente.

O que quixemos foi só facelos rir

no maior grao, en proporción bastante,

por iso agora ousámoslles pedir

que nos apliquen esta atenuante.

CORO (repite)

Riamos, liberados etc.

43

44